"Geen Wiegje Geen Luiers"

 

In 1990 werd ik, gewenst, zwanger van ons vierde kindje. Omdat ik op dat moment 38 jaar was besloten wij een vruchtwaterpunctie te laten doen. Nu anno 2011 worden er echo-screenings en bloedonderzoeken gedaan.

De uitslag van de punctie was negatief. Mijn kindje zou worden geboren met een handicap. Na veel nadenken besloten wij de zwangerschap af te laten breken.
Het was één van de moeilijkste beslissingen die ik ooit heb moeten nemen.

Na deze zwangerschapsafbreking liep ik tegen van alles aan en op. Vooral veel onbegrip. Mensen die vonden dat ik “blij” moest zijn dat ik de gewenste zwangerschap had laten af breken.

Mijn hoofd was een chaos en het voelde als lopen op een evenwichtsbalk waar ik ieder moment vanaf kon storten. Mijn hart voor een deel koud en bevroren. In 1990 was er nog geen internet en alles ging per post krant en televisie. Ik heb toen in verschillende kranten en in de “Libelle” een oproepje geplaatst om lotgenoten te zoeken en te vinden.

De reacties waren overweldigend. Mijn brievenbus lag vol! Zo kwam mijn eerste boek tot stand in 1994. Ik werd bij verschillende televisie programma's uitgenodigd. Het verbaasde mij steeds weer hoeveel onbegrip er was. Sommige reacties hebben mij heel veel pijn gedaan maar om opgebeld te worden door een moeder die mij bedankte voor het boek en dat zij het boek onder haar kussen had gelegd omdat de volgende dag haar zwangerschap zou worden afgebroken…….deed mij beseffen dat het goed was dat ik dit onderwerp in de openbaarheid had” gegooid”. Juist toen ik dacht in 2003 “nu mag iemand anders “de kar gaan trekken” kwam toch het verzoek om een “nieuwe versie “samen te stellen en te schrijven. In dit boek “Geen wiegje, Geen luiers” het vervolg, nieuwe verhalen en overpeinzingen plus natuurlijk internet adressen.

Het boekje is te bestellen via bol.com